Artyazar

Dəhşət-hekayə: İkinci ruhumun intiqamı... (III erotik-mistik hissə)

      (Mistik e-real hekayə)

Əsərdə seks axtaranların və 18 yaşından aşağı şəxslərin oxuması yasaqdır

Əvvəlləri ilə tanış olun: http://artyazar.azeriblog.com/2008/07/28/dehshet-hekaye-ikinci-ruhumun-intiqami-ii-erotik-hisse

Üstümdəki seviş rəqslərini qıvrılarkən, sanki ətrafdakı aləm bir-birinə qarışırdı: yaxınlıqdakı bayquşun ruhürpəşdirən səsi, dəli dağ çayının sərin gurultusunun qaranlıq dərədəki əks-sədası, Şahzadənin intim hiçqırtıları, daha nələr, nələr və üstəgəl özümüm hərarətli eşq pıçıltılarım:

- Mən həmişə bunun arzusunda olmuşam...

- Gözümün içinə bax...

Onun qara zülfü Həvvanı Cənnətdən etmiş ilan kimi sinəmdə sürünür, od püskürən zil qara gözündəki vulkan baxışlar yavaş-yavaş ruhumu ovsunlayırdı. Qadın üstümdə qalıb-enincə ilahi bir həzz məni ağuşuna alırdı:

- Bitirmiiii? - Az qala qurd kimi ulaya-ulaya ona yalvarmağa başladım.
İçimdə taqət qalmamışdı, olan-qalan enerjim də dağılıqrı. O isə

- Tələsmə, təlsəmə... - deyə soyuq bir səsi ilə beynimdən tutmuş ən sonuncu damarlarımdakı qanı dondururdu...

Birdən qadın bədənim üstündən qalxdı ayaqlarını aralayıb yenidən üstümə gəldi: bu səfər həm də odlu-alovlu baxışlarını mənim baxışlarıma pərçimlədi...

- Al, götür narahat ruhunu...

Onun gözlərindən bur duman içimə axırdı. Mən hallanmışdımÇ yavaç-yavaş baçım hərlənir, bu fani dünyayla əlvidalaşmaqdaydım ki...

İçimə axan ruh idimi, yoxs sadəcə dəhşətli şəhvət daxili aləmimi dağıdırdı, enerji axırdı qəlbimə, yoxsa kainatla bütövləşirdim, dünya mənim üçün sönürdü, ya da həqiqətən bu möcüzənin ağuşundaydım...

Mənə nə qədər çətin olsa da, özümü ələ almağa səy göstərirdim. Qarını üstümdən endirməkdə çox çətin idi məndən ötrü. Sanki onu yapışqanla bədənimə pərçimləmişdilər. Hətta paçaarası əzam da onun içindən qopa bilmirdi. Əvvəlcə qorxdum ki,qarı ya ölüb, ya da hal arvadına çevrilib. Sonra soyuq məntiq başımı silkələdi sanki: özümə gəlməyə başladım...

Bu son idi, yoxsa başlanğıc: müəmmalarla dolu gecə uzanmaqda idi...

Bir təhər qarını üstümdən araladım, nəbzini yoxladım, zəif də olsa, doyunurdu. "İlahi, sənə min şükür ki, bu ifritənin şətini canımdan uzaq etdin..."

Qadının üzünə su səpələdim, bir balaca özünə gəldi:

- Sən gedə bilərsən, indi içində iki ruh var, biri özünün, biri də narahat ruhdur - sevgilin Aytənindir. Bir qədər ehtiyatlı ol. Bir bədəndə iki ruh gəzdirmək sənə asan gəlməsin. Bundan sonra bütün qapılar  sənin üzünə taybatay açılacaq, bəxtin üzünə güləcək, fəqət bircə şərtlə. Şər qüvvələrə xidmətə başlayan kimi içində bitmiş bu iki ruh savaşa başlayacaq və sonucda sənin canın paymal olacaq. Odur ki, ehtiyatlı ol...

- Bəs mən o narahat ruhla necə ünsiyyət bağlayacağam...

- Onu sonra biləcəksən...